Basit Olabilmek

Kabul edelim bizler komplike insanlarız. Karşımıza kolay bir iş çıktığı zaman hemen bunun altında başka ne yatıyor diye düşünürüz. Gerçekten de çoğumuz, hayatta hiç bir şey basit olamaz, diye bir düişünce kalıbındayız

Fakat aslında bizler basit insanlarız. Yaşam basit. Biz, bize verilenden memnun olmadığımız için zorlaştırıyoruz hem işlerimizi, hem de kendi yaşamımızı. Çünkü herzaman elimizde olmayanı istiyor, başkalarının başarılana bakıp kendimizdeki eksikliklere konsantre oluyoruz. Başkalarının başarıları kendi icimizdeki eksikligi bize gosterdiğinde, elimizde olmadan derinlerden bir yerden özenti veya kıskanclığa kapılıyoruz… Ah bu duygular var ya… Bize en zararlıları… Öyle bir karanlık, öyle bir engel yaratıyor ki enerjimizde, kaynağımızdan uzaklaştıkça uzaklaşıyoruz.

Basit insan olabilmek, yaşamda bize verilen herşeyi kabul edebilmektir aslında. Kayıtsız şartsız! Gelenin kendim için en doğru olduğuna inanmaktır. Yaşamı sevmektir. Sabah ne renk giysem diye düşünmeden, elimin gidecegi ilk kıyafeti giymektir… Surekli bağlantıda olmaktır. Evrenle, Tanrıyla… Çünkü surekli bağlantıda oldugum zaman,  düşüncelerim ve endişelerim, beni etkileyemeyecektir. Etkilenmediğimde de yaşamı muthis bir ahenkte yaşarım.  Boyle bir bağlantıdayken sabah uyandıktan sonra giyinirken belki de hava 30 derece olmasına rağmen, icimden bir ses yağmurluk aldıracaktır bana. Düşüncelerimi araya sokmadan yağmurluğu alıp çıktığımda gün içinde mutlaka yağmur yağacaktır… Bunu deneyimlediğimizde ise asla egomuzu şişirmemeliyiz ve kesinlikle  ‘Ben bildim- yağmurluk aldım bak yağmur yağdı’ dememeliyiz… Yoksa, anında bağlantımızı koparırız. Bu iç sesimiz aslında herzaman var, ama biz o anda özellikle duyabiliyoruz çünkü bağlantımız kuvvetli… Çünkü, kaynağımızla bağlanmayı egomuza tercih ediyoruz. Bu ses ise herşeyi biliyor, çünkü ruhumuz tüm evrenle BIR.

Biz bağlantımızı kurduğumuzd,a yaşamın da aslında ne kadar basit olduğunu görebiliyoruz. Ve işte o zaman görüyoruz ki yaşam muthis aslında basit olunca. Basit olmak icin soyunmak gerekli. Kisisel isteklerden, kisisel hırslardan, kısısel hesaplamalardan çıkmak gerekli… Kendini yaşama bırakmak gerek…

Keske her günümüzü böyle yaşayabilsek… Olsun , sadece bir gün bile böyle bir bağlantıda yaşasak yeter.. Çünkü bir defa bu evrensel birliği ve ahengi tattığımızda, tek istediğimiz bu enerjiye tekrar ulaşabilmek olacaktır… Ve eğer herbirimiz aynı anda aynı bilinç yükselmesini deneyimleyebilirsek… İste o anda birlik ve sevgi de buluşup, ana kaynağımızdan öyle bir enerji indirebiliriz ki dünyaya, beraberce yepyeni bir yaşamı harekete gecirebiliriz…