Yaşam Koçluğu

Umut

Bazen kararır insanın yaşamı ve hayatındaki herşey ters gider. Elini neye atsa olmaz, üstüste terslikler birbirini izler. Yaşam sona gelmiş gibi hisseder, tünelin ucunu göremez. Enerjisi azalır ve azalan enerjisiyle de bir türlü harekete geçemez. Kişi umudunu kaybeder…

Umudunu kaybeden insan karanlığa gömülür, kendini çeker yaşamdan ve herşeyden.

İnsan umudun kendisine bu kadar önemli bir yaşam enerjisi verdiğini ancak bu duruma düştüğünde anlar.

Bu çok kritik bir noktadır çünkü kişi herşeyin bir şeklide düzeleceğine ihtimal bile veremez. Bu da kişiyi depresyona sürükler.

Umudun antidotu inançtır bana kalırsa. Inançlı insan bir şeklide zamanla karanlığın yerine aydınlığın geleceğini derinlerden bir yerden biliyordur. Artık Tanrı’ya evrene inanmıyorum demeye başlayan biri bile aslında Tanrı’ya kafa tutuyordur. Hayatı bu kadar ters gittiği için Onunla ilişkisini sorguluyordur…

Sorgulamak iyidir, arada sırada ilişkileri gözden geçirmek ruha iyi gelir.

Değişimler hep zorlu zamanlarla gelir. Doğarken bile anne rahminden dünyaya gelebilmek için karanlık ve dar bir yoldan geçmek zorundayız. Ama o karanlık ve sıkışıklıktan sonra inanılmaz bir hediye bekliyordur bizi. Yaşam.

Doğarken bile karanlığın arkasından ışığın geldiğini deneyimliyorsak, yaşamın farklı olmasını nasıl bekleyebiliriz ki?

Umudu kaybetmemek için herşeyi yapmalıyız. İnançta sıkıntı yaşıyorsak, yardıma muhtaç olan insanlara el uzatmalıyız. Parayla veya zamanımızla. hangisi olduğu hiç önemli değil.

Bir adım atmak istediğimizde de önümüze bir sürü engel çıkabilir. Engellere hemen anlam yüklemeyelim. Bazen bu bizim ne kadar istekli olduğumuzu tartmak için çıkacaktır bazen de gerçekten durmamız için. Ama denemeden asla bilemeyiz.

Eğer içimizdeki sesi duyabiliyorsak o ses bize fısıldayacaktır. Onu duymaya çalışalım.

Unutmamalıyız ki, ışık hep karanlığın arkasından gelir. Umudu hissetmeye başladığımızda ışığı da hissetmeye başlarız.

Vazgeçmeyelim yaşamdan ve zamanla da karanlığın geçeceğine ve yaşamın herşeklide devam etmek için bize bir yol göstereceğine inanalım…